ΠΕΝΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

ΠΕΝΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΦΑΡΟΥ

Υπάρχουν κάποια βιβλία που ενώ ξεκινάς με ενδιαφέρον την ανάγνωσή τους στο τέλος απλά τα διαβάζεις για να τελειώσουν.
Κι υπάρχουν και κάποια άλλα που δεν θέλεις να τελειώσουν γιατί απλά ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ.
Στάλα-στάλα, σελίδα τη σελίδα το ρουφάς σαν διψασμένος στην έρημο, όσο κι αν διψάς, γιατί αν το "πιεις" με λαχτάρα θα αναρωτιέσαι αν τελικά ήταν αρκετές οι 500 και βάλε σελίδες. Και δεν ήταν αρκετές για ένα τέτοιο αριστούργημα.
Η γυναίκα του φάρου δεν είναι μία ιστορία με αρχή μέση και τέλος. Δεν ξέρεις που είνει η αρχή και που το τέλος κι αυτή είναι η γοητεία του.
Κεντρικός ήρωας δεν υπάρχει εκτός από την αγάπη. Όλα τα άλλα πρόσωπα γυρίζουν γύρω από αυτή σα γαϊτανάκι που έχουν πιάσει από μια κλωστή και περιστρέφονται μέσα στους αιώνες.
Η αγάπη η ανεκπλήρωτη. Η αγάπη που πονάει. Η αγάπη που προδίδει και προδίδεται. Η αγάπη που λυτρώνει μέσα από τη θλίψη όπως λέει κι ο Σεραφείμ ο άγγελος ήρωας. Η αγάπη που αλλάζει ονόματα ή δεν αλλάζει, που αλλάζει παραστάσεις ή όχι, που είναι όμως πάντα η ίδια.
Όταν το άφηνα από τα χέρια μου ερχόταν στο νου μου ένα τραγούδι της Χάρις Αλεξίου.
"Ψυχές και σώματα,
στον χρόνο γυρνάνε.
Αλλάζουν ονόματα,
και πάλι απ' την αρχή.
Αυτή είναι Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΦΆΡΟΥ. Μια αλλαγή στον χρόνο, μια επώδυνη διαδρομή στο παρελθόν, που υφαίνει περίτεχνα τον ιστό της αγάπης για να γίνεται κάθε φορά πιο δυνατή για να αντέξει το παρόν και το μέλλον.
Η Πασχαλία Τραυλού δεν χρειάζεται τα δικά μου διαπιστευτήρια για να καταξιωθεί στον χώρο. Ο χώρος καταξιώθηκε με τη δική της παρουσία. Μια συγγραφέας, μια λογοτέχνης, που τιμά τον τίτλο της με ευθύνη και σεβασμό για το κοινό της. Που δίνει τον τέλειο ορισμό στη λέξη λογοτεχνία. Η τέχνη του λόγου που κατέχει άριστα, και το έχει αποδείξει πολλάκις.
Εύχομαι το βιβλίο της να κάνει άπειρες ανατυπώσεις και να φτάσει στα άστρα. Εκεί που είναι η θέση του.
Καλή Δύναμη Πασχαλία μου, γιατί όλοι εμείς που ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ τα βιβλία σου περιμένουμε τόσα πολλά ακόμη. Χρειάζεται δύναμη, επιμονή και υπομονή, αγάπη γι αυτό που κάνεις κι εσύ τα έχεις όλα αυτά, κι εμάς μαζί σου.

3 σχόλια:

  1. Ξέρω ότι η λέξη ευχαριστώ είναι ασήμαντη. Αυτό που νιώθω όμως δεν μπορεί να το εκφράσει, Πένυ μου, καμία άλλη λέξη. Με πολλή αγάπη, Πασχαλία Τραυλού

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άγγιξες γλυκά και τρυφερά το νεογγένητο της Πασχαλίας. Έτσι όπως του αξίζει.Μόλις βγήκε στη ζωή, αλλά το άτιμο χτυπάει τα ποδαράκια του, σφίγγει τις γροθιές του και υπόσχεται πολλά σαν μεγαλώσει.
    Θα κάτσω δίπλα στη κούνια του και θα του ψιθυρίσω ούριο άνεμο να έχει στο ταξίδι του,να γίνει γεροδεμένος άντρας δυνατός να αρπάξει τα ξάρτια της επιτυχίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ όμορφο κείμενο, κυρία Πένυ.
    Είμαι η Μαριάννα, η κόρη της συνάδελφου σας, Πόπης. Βρήκα το blog σας στο καινούριο σας βιβλίο προ μερικών ωρών και αμέσως ήρθα να το διαβάσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή